In Luik en verder

Enkele uren voor het wielerpeloton door Sprimont stormde, was ik weinige kilometers daar vandaan in dezelfde gemeente voor een ander sportevent, weliswaar op een veel bescheidener schaal, Li Gripète di Lincé. Het dorp Lincé ligt even ten westen van het centrum van Sprimont. De ochtendlijke stilte in de velden op het plateau tussen de Ardense heuvels werd alleen onderbroken door de gehijg van zo'n 400 lopers ... en het geklik van mijn camera. Twee dagen van tevoren had ik een gedeelte van het autotraject al eens afgelegd voor een andere loopwedstrijd, de Buerun. De 374 trappen van Bueren (maal drie alstublieft), in het centrum van Luik, en de rondjes in het groene gebied boven de vurige stede, vormden het decor van een niet alledaagse sportieve uitdaging. Die door meer dan duizend lopers werd aangenomen. Ik bracht er enkele sfeerindrukken op video mee naar huis. Kijken dus!

Voor het eerst in Aalst

niet de carnavalstad, maar het fruitdorp ten zuiden van Sint-Truiden. Daar hebben ze gelopen, de meisjes en jongens (jong/oud, schrappen wat niet past) van het Helpshop Loopcriterium. Na een kilometer schoven ze voorbij aan mijn fotolens. In de laatste kilometer ben ik bewust spaarzaam omgesprongen met het aantal kliks. 

De link van de fotoserie staat onderaan deze bladzijde (de homepage dus) onder Google Foto's. Voor alle zekerheid voeg ik er deze schermafbeelding aan toe... 

Misschien ook een aanleiding om even naar de andere fotoreeksen en de YouTube video's te kijken.

Een lang beeldverslag en een korte visuele impressie

...dat leverde het voorbije weekend op. In Nandrin, vooraan in de Condroz (van hieruit bekeken), een klassieke locatie van de populairste Luikse challenge. En in de Cité Ardente voor de tweede massaloop in enkele weken tijds.  

Twee uur filmen

 ... voor 42 minuten opnames. Waar na een bewerking van zo'n 5 uur nog 3 minuten overschiet. Het resultaat van een kleine uitdaging voor mezelf. Te vinden op YouTube. De link vind je op de gewone plaats. Wie niet weet waar dat is, heeft niet opgelet in de vorige lessen.

Vergeet niet te kijken

naar de foto's en de video van drie loopwedstrijden tijdens het paasweekend. Foto's onder Google Foto's, video onder YouTube. Onderaan de bladzijde.

Strava-tracks

Een trouwe Strava-volger kan er niet goed meer aan uit. Is hij (ik dus) nu opnieuw aan het lopen, vraagt hij zich af. Niet verbazend dat de brave man in de war is. Met een tempo van zo'n 8 tot 9 minuten per kilometer beweeg ik me in de grijze zone tussen de twee voortbewegingswijzen. Het komt er eigenlijk op neer dat ik wat probeer te lopen (tempo van zo'n 6'30" tot 7 ' per km) om dan heel snel noodgedwongen weer op wandelen over te gaan. Met pijn in de benen en een onaangenaam drukkend gevoel in de onderbuik, is er eigenlijk weinig plezier te beleven aan mijn uitstapjes. Ik doe dan toch maar door in de hoop dat er over afzienbare tijd weer wat verbetering komt... en om mijn verslaving te onderhouden.

Naar Vechmaal

Waarom naar Vechmaal of all places? Wel, voor de eerste wedstrijd van het Helpshop Loopcriterium in 2026. Je moet al een speciale reden hebben om rechts af te slaan op de Romeinse Kassei. Dat is voor ons, mensen uit de de zuidoostelijke uithoek van Limburg, de snelste weg naar de autoweg en de autokeuring (die van Heers). Van snelste weg gesproken, ik stel vast dat er (enkele?) trajectcontroles zijn bijgekomen op de Romeinse Kassei. Die in het eerste deel in de stad zelf, heb ik opgemerkt. Maar bij het terugrijden zie ik nog een bord. Heb ik iets gemist? En hoe snel heb ik gereden? Hopelijk weet ik binnen enkele dagen het antwoord niet middels een bericht van de politie... Ik heb een aantal foto's gemaakt in Vechmaal. Bewust beperkt, zoals al gezegd in een vorige post. Het zijn voornamelijk de snelsten (van de 10km) die in het Google Foto's-album prijken. Bij volgende gelegenheden zal ik mijn vizier ook richten op de lopers verder in het peloton. De link staat onderaan de bladzijde bij Google Foto's. Bij de wedstrijden in eigen streek valt me telkens weer op hoe veel lopers er een verre verplaatsing voor over hebben om hier hun beste beentje voor te zetten. Dat heeft ongetwijfeld te maken met het karige aanbod in het noorden van de provincie, het oostelijke deel van Antwerpen en Brabant. Maar het betekent ook dat heel wat lopers uit de omgeving thuis blijven of zich niet aangesproken voelen door de competitie. Jammer voor de organisatie. En dan is er eens een gemeente (Heers) die zich voor de kar spant. Een echte wedstrijd stelt heel wat meer organisatorische en logistieke eisen dan de vrije lopen zoals die in Riemst en Bilzen-Hoeselt worden gehouden. Nog een suggestie voor de gemeente: de ruilverkavelingswegen schoonvegen. Het was voor de lopers verdomd goed opletten voor de modder op bepaalde plaatsen.

Weer op stap

Om niet te vereenzamen in mijn Heukelomse stulp ben ik er weer op uitgetrokken deze zondagvoormiddag. En zoals dat de laatste 16 jaar (heel) vaak het geval geweest is, naar een loopwedstrijd. Vandaag de Jogging du Maïeur die ik zelf verschillende keren heb betwist. Als loper behoort mijn aanwezigheid waarschijnlijk tot het verleden. Dan houd ik me maar onledig als fotograaf. Ik heb me wel bewust een numerus clausus opgelegd wat betreft het aantal foto's. Met de grote, soms massale deelnemersaantallen in het Luikse, kan ik mijn productie maar beter binnen de perken houden. Je drukt het knopje wel snel in, maar daarna wacht het soms saaie selecteren en bewerken. Om nog niet te spreken over de harde schijven (interne en externe) die snel dichtslibben. Dat wordt snel een duur grapje. 

Ik plaats de foto's op Google foto's die je kan terugvinden via een link onderaan de bladzijde. Ik maak ook van de gelegenheid gebruik om nog enkele oudere reportages te publiceren. Houd er wel rekening mee dat die albums niet ten eeuwigen dage op mijn Google-account blijven staan. Ook hier is de (gratis) ruimte beperkt.

Weer even niet op Strava

Na negen activiteiten op Strava trek ik er weer even de stekker uit. Niet de spierpijnen zijn de boosdoeners maar de schokken op het beton die druk leggen op mijn blaas. Die heeft het de voorbije twee maanden hard te verduren gehad na mijn TURP-operatie. Ik zal het lot maar niet tarten en braaf afwachten tot de druk in de onderbuik vermindert. Dan maar weer wandelen en hopelijk over niet te lange tijd weer een nieuwe poging ondernemen. 

La Liégeoise

Gisteren heb ik nog eens een stapje in de (loop)wereld gezet. Het resultaat zie je hier:

https://youtu.be/YGd5K5Jv9Fc
Ik was verrast dat de organisatie al aan haar zestiende editie toe is. Aan de loop is geen klassement verbonden. Mogelijk is dat de hoofdreden van de massale belangstelling van de dames. Wie goed luistert, hoort het juiste deelnemersaantal. Exclusief voor dames dus. Met uitzondering van enkele verklede mannen. Geen bekenden bij de duizenden starters. De  competitieloopsters hadden heel wat alternatieven waar het wel om de knikkers ging. Oh ja, toch één bekende en nog wel uit Riemst, Myrthe Meex van Kanne. Zij loopt door het beeld bij de start. Blond met een paardenstaart... Wel vertrouwde gezichten achter de fotocamera's: Jo, Louis en Serge.

Na zes weken

 ... Ben ik weer terug op Strava. Zoals voorzien. Hoewel ik heel wat twijfels had of het wel een goed idee zou zijn. De eerste meters in looppad drukken me met de neus (eigenlijk was het een ander lichaamsdeel) op de realiteit. Ik heb er op papier nog geen ruchtbaarheid aan gegeven maar ik heb half januari een ingreep ondergaan die in het  medische jargon als TURP wordt aangeduid. Dat is een resectie van de prostaat. Als je dat ook niet kent, zoek je het maar eens op. De schokken op het beton (het wegdek in de eerste honderden meters) zijn niet echt aangenaam of zeg maar heel onaangenaam. Mijn loopintervals duren dan ook maar even, gevolgd door wandelstukken. Ik ben trouwens al weken zowat dagelijks aan het wandelen. Dat was trouwens de enige activiteit die ik kon beoefenen en dan nog in het veld waar ik ongestoord een plasje kon doen. Vanuit mijn thuisbasis ben ik gelukkig in een wip in de vrije natuur.

Een dag na het eerste probeersel (3 km langs het Kanaal in Kanne) is het ...zondag. De voormiddag kan ik me niet meer voorstellen zonder sport en dus trek ik mijn loopschoenen opnieuw aan. Het is zonnig en het zal weer krioelen van de wandelaars op en rond Caestert. Die gezellige drukte wil ik niet missen en dus rij ik weer richting Kanne. Deze keer met het uitdrukkelijke voornemen om wat meer te wandelen en te genieten. Mijn benen zijn de plotse activiteit van gisteren niet vergeten en zo trakteer ik mezelf op verzuurde bovenbenen. En verzuurde hamstrings, zo merk ik later. Maar dat weegt niet op tegen het gevoel weer eens sportman te zijn...

Fikse wandeling

Vandaag heb ik een fikse wandeling van 10 km gemaakt met mijn (helaas) ex-collega-loper Servais Halders. Vertrek vanaf de parking onder de brug in Kanne, langs de Duivelsgrot, over de weide en langs de rand van het ENCI-bos naar Fort Sint-Pieter via een kronkel op de Ganzendries. Door een woonwijk van Sint-Pieter (onbekend terrrein bleek voor Servais),  langs het Jekerpark naar de Mergelweg. Daar opnieuw mijn neef Gerry ontmoet - dat even terzijde- naar rechts afgeslagen op het Jezuïetenpad om door het Château Neercanne weer in Opcanne uit te komen. Dat is gewoon de oude naam voor wat nu Kanne is. Nog even langs de molen om de laatste hectometers af te leggen op de Onderstraat en belendende straten. Nu ik deze regels tik, bedenk ik dat ik de route ook op Strava had kunnen gooien. Toch maar weer gewist. Ik zal pas opnieuw op Strava opduiken als ik weer enkele looppassen kan zetten. Dat hoop ik volgende week te doen.

Geduld

Nog enkele weken (twee?) geduld  en dan kan ik weer voorzichtig aan de heropbouw van mijn conditie beginnen. Voorlopig houd ik het bij rustige wandelingen. Nog een geluk dat ik daarmee mijn zinnen (en benen) kan verzetten...

Fantastisch weertje voor de Winterjogging in Lafelt

Fantastisch weertje vandaag in Lafelt (en daarbuiten). Ik was in het geboortedorp van mijn grootvader langs moeders kant Willem Coenegrachts voor de  Winterjogging, een vrije loop (of wandeling) georganiseerd door de sportdienst van de gemeente. Jean-Pierre en Willy H. maakten van de gelegenheid gebruik om deze competitieloze zondag in te vullen met een oefenloopje. Een aantal Mergellopers, vaste klanten van het gemeentecircuit waren daar ook. Hoewel ik ze niet in actie heb gezien in de velden waar het parcours was uitgetekend. Ik heb er een vijftal kilometer gewandeld en achteraf een drankje (een sober plat watertje voor mij) heb genuttigd met mijn twee "Luikse" gezellen. Het was voor het eerst in drie weken dat ik weer een stapje zette buiten de ruilverkavelingswegen van Heukelom. Dat heeft alles te maken met de operatie die ik achter de rug heb. Daarover meer in een volgend bericht.